Przebudowa budynku użyteczności publicznej na terenie Morskiego Oddziału Straży Granicznej budynek nr 2 w Gdańsku
0
Głosów
Przedmiotem przebudowy była gruntowna przebudowa istniejącego, zabytkowego budynku użyteczności publicznej, pełniącego funkcję administracyjno‑biurową Morskiego Oddziału Straży Granicznej. Obiekt czterokondygnacyjny, całkowicie podpiwniczony, z dachem wielospadowym, zachowuje dotychczasową funkcję użytkową przy jednoczesnym kompleksowym dostosowaniu do aktualnych wymagań technicznych, funkcjonalnych i przeciwpożarowych.
Przebudowa miała charakter całościowy i obejmowała wymianę wszystkich posadzek, tynków i okładzin ściennych, a także pełną modernizację instalacji sanitarnych i elektrycznych. Odtworzono historyczny układ klatek schodowych, przywracając ich pierwotny charakter przestrzenny i architektoniczny. Elementy konstrukcyjne i wykończeniowe z drewna zostały odpowiednio zabezpieczone do wymaganych klas odporności ogniowej.
Budynek wykonany jest w technologii tradycyjnej murowanej. Konstrukcję nośną stanowią ściany murowane oraz stropy spełniające aktualne wymagania w zakresie nośności i odporności ogniowej. Dach o konstrukcji drewnianej zachowano, uzupełniając go o nowoczesne systemy bezpieczeństwa, w tym klapy dymowe. Zastosowane rozwiązania materiałowe obejmują materiały trwałe i kompatybilne z historyczną substancją obiektu, w szczególności cegłę ceramiczną, zaprawy wapienno‑trasowe, drewno klejone oraz nowoczesne systemy izolacji przeciwwilgociowej i termicznej.
W wyniku przeprowadzonych prac budynek został w pełni dostosowany do obecnych standardów użytkowych, technicznych i bezpieczeństwa, z zachowaniem jego wartości zabytkowych i pod nadzorem konserwatorskim.
12.2. Powierzchnia działki budowlanej (m²) brak danych
12.3. Powierzchnia zabudowy (m²) 2752,20
12.4. Kubatura budynków (m³) 22684,68
12.5. Powierzchnia użytkowa (m²) 7087,75
13. Podstawowe argumenty uzasadniające zgłoszenie do Konkursu:
Gruntowny i kompleksowy charakter przebudowy
Inwestycja miała charakter całościowy – obejmowała pełną wymianę posadzek, tynków, okładzin ściennych oraz wszystkich instalacji sanitarnych i elektrycznych, co znacząco wykracza poza standardowy remont i stanowi przykład kompleksowej modernizacji obiektu użyteczności publicznej.
Połączenie ochrony dziedzictwa z nowoczesnymi standardami
Projekt w sposób świadomy i odpowiedzialny łączy ochronę zabytkowej substancji budowlanej z dostosowaniem obiektu do współczesnych wymagań technicznych, użytkowych i bezpieczeństwa, stanowiąc przykład właściwego podejścia do rewitalizacji obiektów historycznych.
Odtworzenie historycznego układu przestrzennego
Istotnym elementem przebudowy było odtworzenie historycznych klatek schodowych, przywracające czytelność pierwotnych rozwiązań architektonicznych i podnoszące wartość przestrzenną oraz estetyczną budynku.
Znacząca poprawa bezpieczeństwa użytkowania
W ramach inwestycji zabezpieczono elementy drewniane do wymaganych klas odporności ogniowej oraz wdrożono rozwiązania przeciwpożarowe zgodne z aktualnymi przepisami, istotnie podnosząc poziom bezpieczeństwa użytkowników obiektu.
Dostosowanie do aktualnych standardów technicznych i funkcjonalnych
Budynek został w pełni przystosowany do obowiązujących standardów w zakresie komfortu użytkowania, efektywności technicznej, dostępności i eksploatacji, co zapewnia jego długofalowe, bezpieczne i racjonalne użytkowanie.
Wysoka jakość rozwiązań materiałowych i wykonawczych
Zastosowane materiały oraz technologie dobrano z uwzględnieniem trwałości, kompatybilności z zabytkową strukturą oraz wysokich wymagań eksploatacyjnych, co przekłada się na wysoką jakość i trwałość efektu końcowego.
Znaczenie społeczne i instytucjonalne inwestycji
Przebudowa dotyczy budynku o istotnym znaczeniu publicznym i państwowym, którego modernizacja poprawia warunki pracy służb oraz podnosi rangę i reprezentacyjność obiektu w przestrzeni miejskiej.
Przykład dobrej praktyki inwestycyjnej
Projekt stanowi wzorcowy przykład prowadzenia trudnej inwestycji na terenie objętym nadzorem konserwatorskim – z poszanowaniem istniejącej substancji, przy jednoczesnym spełnieniu rygorystycznych wymagań technicznych i formalnych.