Budowa budynku naukowo-badawczego Krajowego Centrum Zaawansowanych Analiz Obrazowania w Naukach Biologicznych i Biomedycznych w Mikołajkach - BIOPIXEL

Obiekt znajduje się na działce należącej do Polskiej Akademii Nauk. W obrębie działki
znajdują się inne budynki naukowo-badawcze, techniczne, pomocnicze i mieszkalne służące obsłudze
Stacji. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się Jezioro Mikołajskie.
Działka charakteryzuje się dużymi różnicami poziomów - ukształtowanie terenu charakterystyczne do
regionu Warmii i Mazur.
Istniejąca zabudowa znajdująca się na działce będącej przedmiotem inwestycji składa się z budynków
niskich, jedno lub dwukondygnacyjnych, charakteryzujących się dużą różnorodnością w zakresie
formy, rodzaju dachów i sposobu wykończenia elewacji.

Budynek Naukowo – Badawczy Krajowego Centrum Zaawansowanych Analiz Obrazowania w Naukach Biologicznych i Biomedycznych zaprojektowany został jako modernistyczny pawilon – „budynek maszyna” stanowiący tło dla mających odbywać się w nim i na terenie stacji, prac naukowo- badawczych.
Architektura budynku została ukształtowana zgodnie z jednym z naczelnych haseł modernizmu - maksymą Sullivana – „Form follows function”, co tłumaczy się jako forma wynika z funkcji (lub też forma następuje po funkcji).
Budynek został zaprojektowany jako 2 kondygnacyjny, podpiwniczony w układzie jednotraktowym z wysunięciem na front głównych funkcji budynku: laboratoriów i biur oraz wycofaniem komunikacji poziomej i funkcji towarzyszącej pomocniczej „na tył”.

Formą wyjściową do ukształtowania bryły budynku był prostopadłościan o proporcjach podstawy zbliżonych do 1:3 i maksymalnej wysokości określonej w Warunkach Zabudowy, który został podzielony w poziomie na 2 kondygnacje nadziemne z wystającym balkonem na kondygnacji 2 i daszkiem nad nim. Następnie układ pomieszczeń wewnątrz budynku (szczególnie na kondygnacji 2) narzucił wprowadzenie podziału bryły w pionie na 5 części za pomocą „divider’ów”.
Strefa wejściowa do budynku została zaakcentowana poprzez podział elewacji frontowej w proporcjach 2:3
i zdecydowanego wysunięcia jednego z „divider’ów” w postaci ściany poza lico fasady i balkonu. Ściana wyraźnie oddziela serwerownię od reszty budynku a także akcentuje wejście główne.
Klatka schodowa została wpisana w środkowy segment podziału pionowego budynku i wysunięta z bryły na zewnątrz, aby nie tracić powierzchni użytkowej. To zagranie i możliwość wyjścia klatką schodową na taras na dachu - pozwoliło uzyskać efekt kaskadowości bryły (szczególnie widoczny na elewacjach bocznych) który harmonijnie współgra z otaczającym terenem – wznoszącą się zadrzewioną skarpą poza budynkiem.
Budynek koresponduje z otaczającą go przyrodą poprzez olbrzymie przeszklenia.
Funkcja budynku narzuciła również podział materiałów na elewacjach.
Powierzchnie stref: wejściowej, biurowej i laboratoryjnej zostały otoczone fasadami szklanymi i panelami ze stali corten, która swoim kolorem symbolizuje „czerwone dachy mazur”. Natomiast powierzchnia serwerowni i klatki schodowej zostały wykończone kamieniem, co ma symbolizować trwałość i bezpieczeństwo.
Zaproponowane materiały są bardzo wytrzymałe na warunki atmosferyczne i trudne warunki lokalizacyjne.
Z biegiem czasu będą się naturalnie zmieniać, co pozwoli uzyskać uniwersalność odbioru budynku.
Charakterystycznym detalem budynku są wzory, wycięte w panelach z corten’u, dla których inspiracją były zdjęcia mikroskopowe neuronów.

W budynku znajdują się takie pracownie / laboratoria jak:
biochemiczne i biologii molekularnej, sala operacyjna, mikrodysekcji laserowej, mikroskopowe, komputerowe.