Rewitalizacja budynku "Dom Książki" przy ulicy Gwarnej 13A w Poznaniu

Budynek „Dom Książki” zlokalizowany w ścisłym centrum miasta jest jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów modernistycznych wzniesionych w Poznaniu po II wojnie światowej. Był także jedną z najnowocześniejszych ówcześnie działających krajowych księgarni. Obiekt, inspirowany twórczością Le Corbusiera, zaprojektowany został przez Bogdana Bednarka i Zygmunta Łomskiego z Wielkopolskiego Biura Projektów i przekazany do użytku w 1975 roku. Od początku lat 90. popadał w zapomnienie, by ostatecznie stać się straszącym pustostanem w środku miasta.
Po zakupie budynku przez nowego właściciela, zdecydowano o jego przekształceniu i rozbudowie. Jednym z najważniejszych zagadnień był historyczny kontekst urbanistyczny śródmieścia Poznania, który okazał się kluczowy dla przyszłego kształtu budynku.
Widocznym elementem wystroju zewnętrznego były podświetlane napisy i wielki neon wieńczący fasadę budynku, które w kolejnych latach zostały zastąpione wielkoformatowymi płachtami reklamowymi. Te podświetlane reklamy były jednymi z najważniejszych elementów estetyki krajobrazu miejskiego i ożywienia ulicy w Poznaniu. Symetryczny układ elewacji nawiązuje optycznie do historycznej fasady hotelu „Bazar”, podkreślając oś ulicy 27 grudnia.
Zasadniczy pomysł na budynek polegał na nadaniu mu nowych funkcji, jednak z zachowaniem najbardziej charakterystycznych, zachowanych i autentycznych elementów zabytkowych. Do nich zalicza się elewacja frontowa z charakterystycznym i kultowym neonem. Przywrócono szczytowy napis „Dom Książki”, a także zrekonstruowano charakterystyczne kasetony elewacyjne z napisami „książki” w pięciu językach, precyzyjnie odtwarzając pierwotny układ liter. Odtworzono także część płytek elewacyjnych. Dobudowane skrzydło nawiązuje do pierwotnego układu i tektoniki elewacji, jednak zachowuje swoją odrębność, czytelną w przestrzeni.
Parter budynku w całości przeznaczono na księgarnię oraz kawiarnię, która kontynuuje wcześniejszą funkcję budynku. W części podziemnej zlokalizowano restaurację oraz salę spotkań dla podmiotów ekonomii społecznej. Górne kondygnacje przeznaczono na mieszkania na wynajem długoterminowy, co pozostawia inwestorowi kontrolę nad właściwym funkcjonowaniem obiektu. Wszystkie mieszkania są indywidualnie zaprojektowane w duchu dawnych PRL-owskich wnętrz oraz całkowicie umeblowane i wyposażone, uzupełnione artefaktami o PRL-owskim rodowodzie. Projekt opracowany został w Litoborski + Marciniak Biuro architektoniczne Sp. z o.o. (autorzy Piotr Marciniak i Piotr Litoborski).
Wnętrza restauracji Pracownia OYKO, wnętrza mieszkalne Ego Studio.
Rozwiązania materiałowe nawiązują do ducha minionej epoki, podkreślając jednak nowoczesny nastrój wnętrz. Nie zachowały się oryginalne wnętrza budynku, poddanie licznym niekontrolowanym przebudowom. Zaprojektowano je jako nowe, jednak z zachowaniem charakterystycznych betonowych słupów, posadzek z kamienia łamanego oraz lastrico. Oczywiście modernizowane wnętrza użytkowe zyskały nowe wystrój, jednak charakterystyczne wykończenia powierzchni wspólnych i usług miały swój nieodparty urok i wartość autentycznej materii z dawnych czasów.
Zagospodarowanie niewielkiej działki powiązano z zielenią na parcelach sąsiednich. Całość uzupełnia nowy mural „Architektura książki”, który dopełnił kompozycję całości. Nowe znaczenie uzyskał także podcień, który pełni funkcję kawiarnianego ogródka.
Budynek Dom Książki to jedna z ostatnich inwestycji w szerokim programie rewitalizacji śródmieścia Poznania. Co ważniejsze, podjęta przez prywatnego inwestora, który rozumie potrzebę ożywienia nie tylko budynku, ale również jego otoczenia. Dowodem było włączenie obiektu na wniosek inwestora na listę zabytków. To również ukłon w stronę powojennej historii miasta, która wniosła nowego ducha do śródmieścia.