Prace konserwatorskie w Barokowej Kaplicy Matki Boskiej Loretańskiej w kościele klasztornym pofranciszkańskim pw. Wniebowzięcia NMP w Drohiczynie

Barokowa Kaplica Matki Boskiej Loretańskiej, znajdująca się w kościele pofranciszkańskim w Drohiczynie doczekała się kompleksowej renowacji, która przywróciła jej historyczny charakter i wysoką klasę artystyczną.
Z konserwatorskiego punktu widzenia jest to obiekt wyjątkowy w skali kraju. Kaplica Loretańska w Drohiczynie jest jedyną tego typu realizacją na terenie województwa podlaskiego. W regionie stanowi prawdziwą perłę baroku oraz jeden z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej.
Historia kaplicy nierozerwalnie wiąże się z postacią Stanisława Karola Łużeckiego, jej pomysłodawcą i głównym fundatorem. Inicjatywa budowy zbiegła się w czasie z triumfem wojsk chrześcijańskich pod Wiedniem w 1683 roku. Tradycja podaje, że jednym z donatorów kaplicy był również król Jan III Sobieski. Prace budowlane ukończono w 1696 roku, a w kolejnych latach wnętrze było stopniowo wykańczane i bogato dekorowane.
W 1832 roku kościół pofranciszkański został zamknięty, zakon skasowany, a zakonnicy wywiezieni. Od tego momentu świątynia zaczęła popadać w ruinę. Częściowa odbudowa miała miejsce w okresie międzywojennym, jednak dopiero po II wojnie światowej możliwe stało się systematyczne ratowanie zespołu klasztornego. Sama Kaplica Loretańska powróciła do pełni dawnego splendoru dopiero teraz – dzięki przeprowadzonym pracom konserwatorskim.
W górnej partii kaplicy zachowało się cenne epitafium z inskrypcją: „Venimus, vidimus, Deus vicit” – „Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył”. Słowa przypisywane królowi Janowi III Sobieskiemu upamiętniają zwycięstwo pod Wiedniem i podkreślają rangę miejsca oraz jego znaczenie dla polskiego dziedzictwa kulturowego.